خوشبختى در نگاه شهید مطهری

نوشته شده توسط
بهمن 12, 1395
171 بازدید
0 نظر

از نظر جهان‏ بینی مادّی عوامل مؤثّر در خوشبختی منحصراً مادّی است. تنها عوامل مادی است که خوشبختی و سعادت را تأمین و یا نابود می کند. امّا از نظر جهان بینی الهی علل و عوامل دیگری که عوامل روحی و معنوی نامیده می شوند نیز هم دوش عوامل مادّی در کار سعادت مؤثّرند.
اگر کسی اعمال بدش سنگین باشد در خوشبختی نیست!
برخی فیلسوفان مدعی شده ‏اند که:
راه سعادت و شقاوت را کشف کرده ‏ایم و با اعتماد به عقل و اراده، خویشتن را خوشبخت می سازیم. اما در جهان دو فیلسوف یافت نمی شوند که در پیدا کردن این راه وحدت نظر داشته باشند! خود سعادت که غایت اصلی و نهایی است و در ابتدا مفهومی واضح و بدیهی به نظر می ‏رسد، یکی از ابهام‏ آمیزترین مفاهیم است! این که سعادت چیست و با چه چیزهایی محقق می شود، شقاوت چیست و عوامل آن کدام است هنوز به صورت یک مجهول مطرح است و ناشناخته باقی مانده است، چرا؟ چون هنوز که هنوز است خود بشر و استعدادها و امکاناتش ناشناخته است! مگر ممکن است خود بشر ناشناخته بماند و سعادتش که چیست و با چه چیزی میسر می شود شناخته گردد؟! بالاتر این که انسان موجودی اجتماعی است؛ زندگی اجتماعی هزارها مسئله و مشکل برایش به وجود می آورد که باید همه آن ها را حل کند و تکلیفش را در مقابل همه آن ها روشن نماید؛ و چون موجودی است اجتماعی، سعادتش، آرمان هایش، ملاک های خیر و شرش، راه و روشش، انتخاب وسیله‏ اش، با سعادت ها و آرمان ها و ملاک های خیر و شرها و راه و روش‏ ها و انتخاب وسیله‏ های دیگران آمیخته است؛ نمی ‏تواند راه خود را مستقل از دیگران برگزیند؛ سعادت خود را باید در شاهراهی جستجو کند که جامعه را به سعادت و کمال برساند. و اگر مسئله حیات ابدی و جاودانگی روح و تجربه نداشتن عقل نسبت به نشئه مابعد نشئه دنیا را در نظر بگیریم، مسئله بسی مشکل ‏تر می شود. اینجاست که نیاز به یک مکتب و ایدئولوژی ضرورت خود را می نمایاند؛ یعنی نیاز به یک تئوری کلی، یک طرح جامع و هماهنگ و منسجم که هدف اصلی، کمال انسان و تأمین سعادت همگانی است و در آن خطوط اصلی و روش ها، بایدها و نبایدها، خوب ها و بدها، هدف ها و وسیله ‏ها، نیازها و دردها و درمان ها، مسئولیت ها و تکلیف ها مشخص شده باشد و منبع الهام تکلیف ها و مسئولیت ها برای همه افراد بوده باشد.
ثروت و مال اسباب خوشبختی می شوند اما خوشبختی نیستند. یعنی: در افراد فرق می کند، گاهی همان مال و اولاد وبال انسان و اسباب بدبختی انسان می شوند!
خوشبختی واقعی خوشبختی دنیا و خوشبختی آخرت هر دو است، با همدیگر توأم است!
خوشبختی و بدبختی در آن جهان بستگی کامل دارد به اعمال و رفتار، کردار و افکار و عقایدی که انسان در این جهان دارد!
میان خوشبختی در دنیا و تسلیم لذت های فوری شدن باید تفکیک کرد!

درباره نویسنده

شما باید برای ارسال دیدگاه به این نوشته در سایت یا بلاگ وردپرس ثبت نام کرده باشید