ارتباط صمیمانه همسران

نوشته شده توسط
بهمن 22, 1395
243 بازدید
0 نظر

رضا آذریان
مشاور خانواده

در شماره قبل به مراحلی اشاره شد که همسران در زندگی مشترک، آن ها را پشت سر گذاشته تا نهایتا بتوانند به پایداری در رابطه ی مشترک دست یابند و یا خدای نکرده راه خود را از یکدیگر جدا نمایند. این مراحل پنجگانه عبارت بودند از: ماه عسل، آگاهی، تعارض، سازندگی، ازدواج پایدار یا جدایی.
در این قسمت باید توجه داشت که گذر از این مراحل و تاثیر متقابل کمیت و کیفیتِ روابط، باید در زوجین رضایتمندی زناشویی ایجاد کند و این رضایت به شکل پایدار در زندگی مشترک متبلور شود.
رضایت زناشویی یک ارزیابی کلی از وضع فعلی ارتباط ارا‌ئه می دهد و در آن میزانِ شادی و پایداریِ رابطه تعیین می شود و بر سلامت روانی – جسمانیِ خانوادگی و فرزندان تاثیر می گذارد.

رضایتمندی زناشویی ده نشانه دارد که عبارتند از:
۱- با یکدیگر مهربان بودن
مهربانی صفتی است که طی آن زوجین به یکدیگر ابراز محبت کرده و عواطف مثبت را در رفتار خود نشان می دهند هم به صورت کلامی و هم غیر کلامی
۲- به یکدیگر عشق ورزیدن
که نشان از عمق رابطه عاطفی زن و شوهر نسبت به یکدیگر دارد و قلب هر یک برای همسرش می تپد.
۳- با یکدیگر شوخی کردن
زوج رضایتمند اجازه شوخی کردن معقول را به یکدیگر می دهند و از شوخی های عاقلانه و منطقی دلخور نمی شوند.
۴- لذت بردن از «کنار هم بودن»
یعنی در هر لحظه و هرجا و مکان به یاد یکدیگرند و بهترین لحظات عمر خود را در کنار هم جست و جو می کنند.
۵- به طور مسالمت آمیز اختلافات را حل کردن
زوج رضایتمند به مهارتِ حلِّ مسئله مجهز بوده و توان نسبیِ حل مشکلات خود را که به طور طبیعی ممکن است پیش آید دارا هستند.
۶- کنترل خشم و عصبانیت
یعنی مدیریت هیجانات خصوصاً هیجان خشم که اگر کنترل نشود باعث بروز رفتار پرخاشگرانه خواهد شد و به رابطه ضربه خواهد زد.
۷- به عشق یکدیگر پایبند بودن
تعهد و وفاداری یکی دیگر از مولفه های رضایتمندی در رابطه زناشویی است که طی آن زن و شوهر به عهدی که با یکدیگر بسته اند پایبندی دارند.

۸- گوش دادن، درک کردن و پذیرفتن حرف طرف مقابل
مهارت گوش دادن فعالِ همسران، یک تکنیک موثر در برقراری رابطه مناسب و کمک به درک درست طرفین از یکدیگر و میزان استفاده از این مهارت در زندگی مشترک یکی از شاخص های مهم رضایتمندی زناشویی است.
۹- رابطه زناشویی پایدار
برقراری رابطه موثر با همه ابعاد و مولفه های آن در زندگی مشترک، خود شاخص مهم دیگری در این زمینه است.
۱۰- احساس آزادی کردن
زن و شوهر نباید در رابطه با یکدیگر احساس اسارت داشته باشند. گرچه ازدواج اساساً محدودکننده ی آزادی های فردی است ولی زوجین باید مراقب برداشت های مبالغه آمیز طرف مقابل از این محدودیت باشند.
پس برای اطمینان یافتن از حصول مراتب رضایتمندی باید به صحبت کردن مشترک با رعایت اصول پرداخت که آن اصول، نقش مهمِّ هر دو نفر، به یک اندازه، به شکل کاملا دو طرفه، دلسوزانه و همدلانه است بدون تنبیه و تهدید.
هرکدام از نشانه های فوق نیاز به اندیشیدن و پردازش خاص خود را دارد که در این مقال نمی گنجد. در قسمت های بعدی به تشریح بیشتر موضوع صمیمیت در ارتباط همسران خواهیم پرداخت.

درباره نویسنده

در مورد این مطلب نظر دهید